Med, belirli harflerin (elif, vav, ye) normalden daha uzun okunmasıdır. Kur'an'da özel med işaretleriyle gösterilir.
Ğunne, nun (ن) veya mim (م) harfinin şedde aldığında genizden titreşimli okunmasıdır. 2 hareke süresince tutulur.
Kalkale, beş harften birinin (ق ط ب ج د) sükun veya durma halinde titreşimli, çınlamalı okunmasıdır.
Şedde, bir harfin iki kez (biri sakin, biri harekeli) okunduğunu gösterir. Harf vurgulu ve bastırarak söylenir.
Tenvin, kelimenin sonuna eklenen ve "n" sesi çıkaran belirsizlik işaretidir. Fetha-tenvin (ً), damme-tenvin (ٌ) ve kesre-tenvin (ٍ) olmak üzere üç türü vardır.
Vasıl elif'i (ٱ), kelime başında yazılır ama önceki kelimeyle birleşik okunurken telaffuz edilmez. Tek başına başlanırsa okunur.